Nkm model B
(NKM - najcięższy karabin maszynowy)
(Model B)
Znalazłeś błąd? 
Geneza
W I połowie lat 30-tych Armia II RP odczuwała brak skutecznej broni przeciwpancernej i przeciwlotniczej. W 1931 przetestowano konstrukcje firm zagranicznych firm: Hotchkiss i Oerlikon które to nie spełniły polskich wymagań technicznych jako broń uniwersalna.Sprawą tego typu broni zainteresowano się ponownie w 1935 kiedy to zakupiono karabin samopowtarzalny Solothurn oraz najcięższy karabin maszynowy tej samej firmy. Po serii testów uznano, że nkm tej firmy jest nieodpowiadający swemu przeznaczeniu jako broń uniwersalna. Zainteresowano się tylko i wyłącznie karabinem samopowtarzalnym Solothurn z powodu lepszych osiągów (szczególnie po testach z nowszym typem amunicji). W tym samym czasie testowano lotnicze zastosowanie nkm Oerlikon kal. 20 mm.
Wraz z rokiem 1937 wysłano za granicę komisję, która stwierdziła, że najbardziej odpowiednie są konstrukcje firm Oerlikon, Madsen oraz Hispano - Suiza(jednocześnie podjęto o zakupie po 1 egzemplarzu do testów) . Próby wykonano tylko częściowo, z powodu złej pogody oraz usterek. Testy wykazały następujące wyniki:
· Jako broń ppanc. nie nadają się z powodu zbyt dużego ciężaru.
· Jako broń plot. nadają się, lecz celowniki tych konstrukcji są niezbyt odpowiednie do tego celu.
· Jako broń czołgowa nkm. Firmy Oerlikon nadaje się w obecnym wykonaniu, natomiast nkm Madsen napotkałby trudności.
· Jako broń lotnicza: żadna z tych konstrukcji nie nadaje się
Nkm Hispano – Suiza nie był testowany z powodu, że jest to broń wyłącznie lotnicza oraz wymaga odpowiednio przystosowanego do tego typu strzelań samolotu.
Nkm model B
Projekt tego nkm jak i wszystkich następnych powstał w wyniku prac zmierzających do uzyskania broni uniwersalnej. Model B został zaprojektowany przez inż. Lewandowskiego prawdopodobnie na początku 1938 r. Broń miała działać na zasadzie pobierania gazów z lufy. Dolny tłok gazowy miał uruchamiać zamek klinowy (rygiel) a następnie przez dwa przyspieszniki sprężone lekki trzon zamkowy z łuską.Konstrukcję zamka wzorowano na 25 mm działku Boforsa. Górny donośnik taśmowy wzorowano na donośniku z ckm wz. 30. Miał on być napędzany od tłoka gazowego, który po strzale miał napinać sprężynę donośnika zwalnianą przez trzon po wyciągnięciu naboju z taśmy.
Donoszenie miało odbywać się za pomocą taśmy parcianej lub metalowo-ogniwkowej na 200 naboi z magazynka o donośniku sprężynowym. Odpalenie pocisku odbywał się przy zaryglowanym zamku . Komora zamkowa miała być krótka, lecz wysoka.
Z bliżej nieznanych przyczyn nie podjęto się realizacji budowy modelu B (nawet w postaci prototypu). Teoretyczna szybkostrzelność miała wynieść 400 strz / min.
Podstawowe dane
BRAK DANYCH PODSTAWOWYCH
Źródła
Sprawozdanie z prób technicznych nkm 11 czerwiec 1938 r
www.odkrywca.pl
/TOMEK/