75 mm moździerz "JD" wz.1916

(Jouhandeau - Deslandres)



Znalazłeś błąd? 


Moździerz 75 mm JD wz.1916 w Wojsku Polskim.

Powstanie

    Niestety na razie niewiele udało się ustalić nic dotyczącego okoliczności powstania moździerza "JD". Była to konstrukcja francuska stworzona przez paryskiego inżyniera Deslandresa i płk. Jouhandeau, wprowadzona w 1916 roku, którą pierwszy raz użyto w czasie ofensywy pod Nivelle. W roku 1917 na froncie było już 1.500 sztuk. 

 

W Polsce

    Jest oczywistym, iż moździerze "JD" pochodziły albo z zakupów zagranicznych Polski, albo z armii Hallera. Niestety jest to jeden z bardziej tajemniczych sprzętów i niewiele udało się odnaleźć. Wiadomo, iż był to jeden z podstawowych moździerzy Wojska Polskiego w latach dwudziestych. Posługiwały się nim pułki piechoty z 5, 11, 12, 22, 24 Dywizji Piechoty. Były zlokalizowane odpowiednio we Lwowie, Stanisławowie, Tarnopolu oraz Przemyślu i Jarosławiu. 
    Spis z 29.07.1922 roku podaje ogólną liczbę 140 sztuk moździerza na stanie Wojska Polskiego. Wiadomo, że wycofano go w 1926 r., wraz z moździerzem niemieckim wz.16, ze względu na niewystarczającą donośność. 
    Pewne ilości trafiły do KOP w 1926 roku z przezbrojenia formacji Wojska Polskiego. Szybko go wycofano, zastępując zakupionymi w listoparzie 1928 roku moździerzami 81 mm wz.18. 
    Moździerz został przekazany do magazynów i po kilku latach, tj. w 1936 roku stał się przedmiotem eksportu. 127 sztuk moździerza, w 1936 roku sprzedano Grecji za pośrednictwem "Gokkes-Wolff". Do tego doszło 8.245 sztuk granatów moździerzowych. Transakcja warta była odpowiednio 266.700 zł i 247.700 zł. Moździerze trafiły do republikańskiej Hiszpanii. 
    Wiadomo, iż w 1938 roku, parę sztuk moździerzy JD znalazło się na wyposażeniu baonu fortecznego "Sarny".
   
    

Niemieckie działko piechoty wz.1916. Po lewej żołnierz z moździerzem francuskim "JD" wz.16.

Konstrukcja

    Moździerz JD wz.1916 był bronią o lufie gwintowanej (2 bruzdy) kalibru 75 mm osadzonej na dwuściennym łożu , wyposażonym w mechanizmy - podniesień i kierunkowy, umieszczonym na płycie. Masa całości 48 kg. Strzelano granatami o masie 3,2-3,4 kg na odległość od 160 do 1100 m

 

Podstawowe dane

Kaliber: 75 mm
Długość lufy: 600 mm
Masa lufy: 12 kg
Masa dwójnogu: 25 kg
Masa całkowita: 48 kg.
Masa granatu: 3,2 kg
Zasięg: 1700-2000 m
Prędkość początkowa: 120 m/s. 


Źródła

"Broń strzelecka i sprzęt artyleryjski formacji polskich i WP w latach 1914-1939" A.Kontankiewicz
"Korpus Ochrony Pogranicza 1924 - 1939" J.Prochowicz
"Na krawędzi ryzyka: Eksport polskiego sprzetu wojskowego w okresie międzywojennym" M.Deszczyński i W. Mazur 
 


/PATHE/