Lorneta nożycowa wz.P/31

Lorneta
nożycowa wz P/31;1. lorneta 2. kątomierz 3. trójnóg
Wytyczne do skonstruowania polskiej lornety nożycowej opracował na zlecenie Departamentu Uzbrojenia, Instytut Badań Materiałów Uzbrojenia. Dokumentacja konstrukcyjna, opracowana na podstawie wytycznych z IBMU, oraz na podstawie badań wypożyczonych lornet francuskich i niemieckich, została przedstawiona do 21 kwietnia 1931 roku.

Podchorąży rezerwy artylerii przy lornecie nożycowej P/31.
Zdjęcie z kolekcji Pana J. Łatkiewicza. Podziękowania dla www.fotohistoria.pl.
Umowa na dostawę 200 szt. lornet została podpisana 21.06.1932
roku. Cena jednej lornety ustalono w wysokości 5.300 zł, co stawia ja
w grupie najdroższych przyrządów produkowanych w zakładzie. W celu
przyspieszenia rozpoczęcia produkcji lornet, zakupiono za 37000 zł w firmie
Krauss technologie jej wytwarzania. Podczas produkcji pojawiły się trudności z
importem szkieł optycznych formy Schott. Nastąpiły opóźnienia w zatwierdzaniu
dokumentacji konstrukcyjnej ( przekazana do zatwierdzenia w październiku
1932 roku, do czerwca 1934 nie została zatwierdzona), poza tym
Departament Uzbrojenia zgłaszał podczas produkcji szereg zmian
konstrukcyjnych. Sytuacja była podobna jak w przypadku lunety PZO, w której D.U.
także chciał wprowadzać wiele zmian. Wszystkie to spowodowało, że lornety
zostały przedstawione do odbioru dopiero w okresie od 1.02.1935 do 1.03.1936.
Lorneta
wz P/31 okazała się dobrej jakości przyrządem - we wrześniu 1937 roku na
zlecenie Departamentu Uzbrojenia przeprowadzono jej badania w 1 Pułku
Artylerii Ciężkiej w Modlinie. Według protokołu z tych badań, wszystkie
badane parametry lornety uzyskały ocenę pozytywną. W roku budżetowym 1939-1940
zamierzano zakupić 50, a w rok później 46 sztuk omawianych lornet.
Podstawowe dane
BRAK


